Krajowe przepisy o dostepnosci i dyrektywa o dostepnosci stron internetowych

Choc European Accessibility Act tworzy zharmonizowane ramy dla sektora prywatnego, poszczegolne kraje wdrozyly wlasne przepisy dotyczace dostepnosci, z ktorych wiele poprzedza EAA. Zrozumienie krajowej legislacji obowiazujacej na Twoich konkretnych rynkach jest niezbedne dla kompleksowej zgodnosci.

Dyrektywa UE o dostepnosci stron internetowych (2016/2102)

Dyrektywa o dostepnosci stron internetowych poprzedzila EAA i celuje konkretnie w sektor publiczny. Wymaga, aby strony internetowe i aplikacje mobilne organow sektora publicznego w calej UE byly zgodne z EN 301 549. Obejmuje to agencje rzadowe na wszystkich szczeblach, uczelnie publiczne, szpitale publiczne, biblioteki i inne podmioty podlegajace prawu publicznemu.

Kazde panstwo czlonkowskie transponowalo te dyrektywe do prawa krajowego i wyznaczylfo organ monitorujacy. Organy te przeprowadzaja regularne oceny dostepnosci i publikuja raporty monitorujace. Dyrektywa wymaga rowniez od organizacji sektora publicznego publikowania deklaracji dostepnosci i zapewnienia mechanizmu informacji zwrotnej dla uzytkownikow do zglaszania problemow z dostepnoscia.

Implementacje krajowe

Choc EAA tworzy wspolne ramy, egzekwowanie rozni sie w zaleznosci od kraju. Kazde panstwo czlonkowskie wyznaczyla wlasny organ egzekucyjny, ustanowilo wlasna strukture kar i w niektorych przypadkach dodalo wymagania wykraczajace poza minimum EAA. Organizacje dzialajace w wielu krajach UE powinny byc swiadome tych roznic.

W Niemczech Barrierefreie Informationstechnik-Verordnung (BITV) wymagalo od stron internetowych rzadu federalnego dostepnosci od 2002 roku, z aktualizacjami obejmujacymi standardy WCAG.

We Francji Référentiel Général d'Amélioration de l'Accessibilité (RGAA) zapewnia metodologie oceny zgodnosci z dostepnoscia, stosowana do sektora publicznego i niektorych organizacji sektora prywatnego.

W krajach nordyckich silne istniejace ramy dostepnosci sa uzupelniane przez implementacje EAA, z ogolnie wysoka swiadomoscia i oczekiwaniami dotyczacymi zgodnosci.

Miedzynarodowe przepisy poza Europa

Americans with Disabilities Act (ADA) — ADA jest glownym amerykanskim federalnym prawem dotyczacym dostepnosci. Tytul II teraz wyraznie wymaga od stron internetowych rzadow stanowych i lokalnych zgodnosci z WCAG 2.1 na poziomie AA. Tytul III obejmuje prywatne firmy, i choc nie wspomina wyraznie o stronach internetowych, sady i Departament Sprawiedliwosci konsekwentnie interpretuja go jako wymagajacy dostepnosci stron internetowych. Pozwy dotyczace dostepnosci stron internetowych na podstawie ADA w USA znaczaco wzrosly, tworzac istotne ryzyko prawne dla firm z amerykanskimi klientami.

Section 508 Rehabilitation Act — Dotyczy amerykanskich agencji federalnych i wymaga, aby ich technologia elektroniczna i informacyjna byla zgodna z WCAG 2.0 na poziomie AA. Zgodnosc z Section 508 jest zazwyczaj wykazywana poprzez Voluntary Product Accessibility Templates (VPAT) i jest powszechnym wymogiem zamowien dla dostawcow technologii sprzedajacych rzadowi federalnemu.

AODA (Accessibility for Ontarians with Disabilities Act) — Wymaga od organizacji w Ontario, Kanada, spelnienia WCAG 2.0 na poziomie AA dla ich stron internetowych i tresci internetowych.

Disability Discrimination Act (Australia) — Interpretowana jako wymagajaca dostepnosci stron internetowych, z WCAG sluzacym jako de facto standard.

Japanese Industrial Standards (JIS X 8341-3) — Japonski standard dostepnosci stron internetowych, scisle zgodny z WCAG 2.0.

Rosnace globalne egzekwowanie

Trend jest jasny: legislacja dotyczaca dostepnosci rozszerza sie zakresowo (z sektora publicznego na prywatny), zwieksza szczegolowsc (z wyraznymi odniesieniami do WCAG) i jest coraz agresywniej egzekwowana. Organizacje proaktywnie inwestujace w dostepnosc pozycjonuja sie przed regulacjami, zamiast goraczkowo dostosowywac sie po dzialaniach egzekucyjnych.